niets speciaals..

gewoon even dag zeggen, heerlijk genoten hebben ik en mijn zusjes van het zalige weertje van afgelopen dagen, voor oons mag het snel zomer zijn !

Arme broer heeft pijn!

Ik ben een beetje bezorgd over mijn grote broer en zeer grote vriend Feliz. Dinsdagavond was hij lustig zijn brokjes op aan het eten na een superdrukke dag van in de tuin rond te crossen tegen topsnelheden, toen papa ineens heel raar deed. Er kwamen zo rare geluiden uit en hij moest zich vasthouden aan de muur!? Mama vond zijn reactie een beetje overdreven, het is nu ook zo erg niet als Feliz eens van Gunar zijn brokjes eet! Maar ze had vlug door dat er toch iets anders aan de hand was en ging kijken. Feliz had een open wonde op zijn linkerflank, een winkelhaak eigenlijk en er was dus bloed te zien. Daarom deed papa zo raar heeft mama mij nadien toevertrouwd. Mama bewaarde de koelbloedigheid, belde de dierenarts en hoopte dat ze nog antwoord ging krijgen want haar spreekuur was voorbij. Ze nam dan toch op en wilde Feliz wel hechten maar we moesten 20min wachten want ze moest haar kinderen nog in bed steken!! Kinderen, grrrr. Wij hondjes hebben dat niet nodig om in bed gestoken te worden!

Mama is dan in de zetel langs Feliz gaan zitten en heeft hem gekalmeerd en een gaasje op de wonde gehouden. Na 15min gingen ze vertrekken en kropen mama en Feliz samen in de koffer. Ik mocht niet mee en moest thuis blijven met Emco, Gunar en onze logé Whitney...

Wat was ik blij dat ik na 1u20 mijn grote broer terug zag! Hij bewoog wel niet maar volgens mama was het beter zo. Zijn kalmeermiddel werkte nog en ze hadden uitdrukkelijk gevraagd om hem niet 'wakker' te spuiten. Feliz kalm houden is nu eenmaal niet zo vanzelfsprekend dus alle hulp is welkom! Hij moet wel heel sterk zijn want hij heeft zijn brokjes niet moeten overgeven en had zelfs geen lokale verdoving nodig wat volgens de dierenarts héél goed was, dan zwelt de wonde minder op. Nu heeft Feliz dus allemaal draadjes in zijn flank, ik denk zo een 12-tal maar ik kan nog niet zo goed tellen dus het kunnen er wel meer of minder zijn. En ik krijg ook de kans niet want ik mag niet kortbij komen. Ze hebben Feliz zelfs een t-shirt aangedaan zodat we er niet kunnen naar staren of aankomen. Binnen 10 dagen mogen de draadjes eruit en dan mag de t-shirt ook terug af. Ondertussen profiteert Feliz serieus van de zaak volgens mij. Hij slaapt al 2 dagen op het bed en palmt alle aandacht van mama in. Misschien moet ik ook maar eens een accidentje hebben....

NEE, ik haat spuitjes dus dat is geen goed idee. Zal dan maar de 'kleine' broer spelen en hem veel likjes geven!

Kleine poot

Beau

Prison Break Part 511

Hihihi, ja, ik heb het weer gelapt!
Mama verschoot zich een hoedje toen ze naar buiten keek. Zoals altijd zat Feliz op iets te blaffen en mama vindt het dan plezant om te zoeken naar wat hij dan blaft. Meestal is dat op de kraai die hier altijd komt rondhangen, of de poes, of een auto, fietsers... Nu was hij dus naar de tuin van de buren aan het kijken, onze buren aan de andere kant wel te verstaan. Dus niet de kant van Lulu, die heb ik moeten opgeven na alle barricades die papa heeft opgesteld. Maar de grote tuin (tuin van verschillende huizen zonder afsluiting) waar onze poes altijd vertoeft omdat wij hondjes haar daar niet kunnen plagen. En ook de tuin waar zij menige vogels verschalkt tot zeer groot ongenoegen van onze papa. Survival of the strongest! En inderdaad, de poes zat daar weer lekker te soezen. Alleen zat er zo een klein, wit, ondeugend spook rond haar heen te crossen in halve cirkels. Voor diegene die traag van begrip zijn: dat ben ik!! Leuk hoor, canicrosstraining op mijn eigen. Maar mama loste ineens een kreet van verbazing en liet haar eten voor mij prompt achter. Dat zou ik toch niet doen zunne, eerst eten en dan de rest. Bon, ze moest dan natuurlijk eerst de trap naar het gelijkvloers nemen, dan nog door ons 'dagverblijf' en zo door de deur naar buiten. Onderweg had ze dus tijd genoeg om na te denken waar ik was uitgebroken (dat duurde maar 1sec maar daar sebiet meer over) en hoe ze mij daar ging weghalen als ik niet zo slim zou zijn om vanzelf terug te komen. Dat duurde ietske langer en ze besloot het te bekijken als ze er was. De problemen aanpakken als ze zich stellen dus. Ze kwam naar buiten en ik hoorde haar paniekerige stem: BEAU!! En hopla, door de opening waarvan ik kwam en gereed om in haar armen te springen. Ze was toch blij dat ik zo vlug terug was. En natuurlijk had ze zo mijn stiekeme doorgang gezien en het was die plek waar ze al over nagedacht had. Een glimlach kon ze niet onderdrukken. Ze had namelijk enkele dagen geleden al opgemerkt dat ik daar wel eens door zou kunnen. Maar papa zei: maar nee! Waarschijnlijk al moe van heel de tuin met extra draad, klinkers en betonblokken te voorzien voor graafgrage weimaraners en ontsnapgrage vlinderhondjes. Mama merkte gewoon op dat de poes daar ook door kan en meer moest er dus ook niet gezegd worden want iedereen van ons weet dat de poes (hoe zeggen we dat beleefd zonder madam te kwetsen) iets meer 'haar' heeft dan de gemiddelde poes! Uiteindelijk werd er hierover niet verder gepraat wegens de delicate zijde van de kwestie. Maar nu...nu moet er wel iets gebeuren volgens mama. Ondertussen zit ik veilig binnen tot onze papa thuis komt van zijn fietstochtje en de nodige maatregelen kan treffen!


Wat hebben we dus geleerd?

1: als mama iets zegt, is het waar!

2: je MOET in je eigen tuin blijven anders zijn de baasjes ongerust.

3: van ontsnappen word je moe en dan er is er geen betere plek om te slapen dan thuis!!

Kleine poot
Beau

klein meisje, eigenlijk nog heel klein maar toch al groot

Ik ben er ook nog eens...Ik moet van mama even boetedoening doen, en hier even tegen iedereen gaan vertellen dat ik héééééél erg stout ben geweest...Zucht...
Ik en mijn zusjes moeten elke keer als mama of papa moeten brokjes gaan verdienen in ons eigen tuintje achteraan, dan kunnen wij ook langs een speciaal deurtje de grote garage in, en daar, daar staat de fiets van papa...Ik durf het bijna niet vertellen, maar ik moet van mama...Zucht...
Papa wa net terug van een reisje naar Spanje, en waar papa gaat gaat de fiets ook.
De fiets die moet dan altijd in zo'n speciale zak.
En net nu papa terug was lag de fiets nog met zak en al in de garage...Zucht...
Welleuh, ik vond 't leuk om op die zak te gaan spelen, en daar stak zo'n een heel klein stukje uit van papa's fiets, mama noemt het het handvat en de shifter of zoiets...Welleuh, daar hangt, enfin hing zo van die leuke schuimrubber aan zoals mijn speeltjes...Toen mama thuiskwam kreeg ze zo'n rare kleur op haar gezicht, en werd ze hééééééééééééééééééééééééél erg boos, zo had ik ze nog niet gezien (en wil ik ze ook nooit meer zien...) Dus ik heb m'n lesje geleerd, enkel en alleen in mijn speeltjes mogen mijn tandjes staan - jullie zijn allen gewaarschuwd, van een fiets blijf je als pupje beter af !
Over tandjes gesproken, ik ben er al 4 kwijt, beetje lastig, want de nieuwe staan er nog niet, dus ik voel me een beetje belachelijk als mama bommaatje tegen me zegt !
Vrijdagaond woog ik 13;8kg, dus volgens mama zit ik nu al boven de 14 ! Ik wordt echt wel groot hé ! Deze namiddag staat er een leuke wandeling in het bos met de grote jongens op het programma, en als we flink zijn mogen we erna nog mee een terrasje doen ! Ik krijg wel alleen maar water zegt mama, de rest is voor de mensen...
Oh ja, nog één dingetje, ik kan sinds vrijdag ook weg met de warmte in mijn mond, mama begon zich al vragen te stellen, maar ja hoor, ik heb 't nu geleerd, ik kan hijgen ! en mijn tong lijkt ook al grappig te zijn, zucht...!

Kleine jongens worden groot!

Vandaag was ik weer naar boven geglipt. Mama kwam kijken en na enkele pogingen om mij de trap zelf naar beneden te laten nemen, ging ze terug achter de pc zitten. Zoek het zelf maar uit, zei ze. En voilà, ze zat nog maar net neer en ik stond al langs haar: surprise!!! Ik kan dus vanaf vandaag zelf de trap af. Mama twijfelt nog of dat nu een goede zaak is want ook de trap naar het gelijkvloers kan ik perfect nemen: een trap is immers een trap. Maar daar staan de lekkere brokjes van de madam des huizes: Stripe, en die zijn onweerstaanbaar. Dus ik stiekem naar beneden en alle brokjes gaan opeten. Ze zeggen hier toch altijd dat de poes een beetje té rond is dus zal ik ze een beetje helpen met haar dieet! :-)
Oh ja, eergisteren was ik gaan wandelen met grote broer Emco en op een gegeven moment ging mijn rechter achterpoot de lucht in terwijl ik aan het plassen was. Het was maar een fractie van een seconde, ik weet zelf nog niet goed waarom...Misschien dat ik dit in de toekomst nog eens ga doen. Het moet wel iets speciaals zijn want nu spreken ze mij altijd aan met 'grote jongen', gevolgd door een diepe zucht van mama. Maar ik blijf voor altijd haar kleintje hoor!! Ik zal nu wel stoppen met groeien. 7,3kg deze morgen en daar ben ik tevreden mee. Meer moet dat niet zijn.

Nog steeds (en voor altijd) een kleine poot
Beau

Druk druk druk

Ik heb dan toch eventjes te tijd gevonden om achter de pc te kruipen! Met zo een zonneke aan de blauwe hemel, spelen wij hier de ganse dag in onze tuin. En ik heb met alles en iedereen gespeeld vandaag: met Emco, met Gunar, met Feliz, met Stripe (de poes), met de aardbei, het konijntje, het muisje, de bal, de takjes en met papa. Zoals ik al zei: druk druk druk. Gisteren zijn we nog naar het Speelhof geweest, dat is het mekka voor joggers in Sint-Truiden en omstreken. Ik mocht een héél klein toerke doen met mama. Ik heb het natuurlijk weer fantastisch gedaan. Maar dan moest ik met Feliz in de bench gaan zitten terwijl de weimies mochten gaan lopen. Bah! Niet Feliz natuurlijk maar de auto, ik wou liever meelopen. Feliz en ik hebben dan maar samen Spaanse liedjes gezongen in de auto voor alle mensen die passeerden. Tja, we moeten toch iets doen. Nadien zijn we nog allemaal samen in de hondenweide geweest. Dat is altijd reuze plezant! Een ganse weide met héél veel geurtjes voor ons alleen. En dan de auto terug in om naar mama haar meter te gaan, die was jarig. Daar heb ik nog lekkere brokjes kunnen verschalken van hun maltezer! Als de ouders aan de taart zitten, mag ik ook wel een snack of niet? En nu, nu heb ik net lekker gegeten en ga ik een goei plaatsje uitkiezen om een dutje te doen want ook ik word moe van die drukke dagen! En ik moet zeker rusten want ik denk dat er morgenavond een gezamenlijke wandeling op het programma staat. Joepie!! Tot ziens allemaal.

Kleine poot
Beau

verwend !

we zijn weer verwend geweest, mijn liefje zijn pa&ma rijden helemaal tot bij ons om samen te gaan wandelen, ik ben er helemaal kapot van, tot de volgende keer lieve Beau, ik zal mijn best doen niet te hard meer te groeien zodat we nog veel kunnen rollebollen samen !

dankjewel voor de leuke namimddag !

Primus van de klas

Ik ben deze morgen voor 't eerst naar de puppy-les geweest, enne, dat was heel erg leuk !
Het begon al van toen we de auto uitstapten, allemaal hondjes rond mij, en ik wou met allemaal spelen, zelfs met de grootste en stoerste, ik wist niet waar eerst kijken !
Toen moesten mama en ik met nog een 7-tal pupjes een appart terreintje op en daar moest ik tonen dat ik al mooi aan de voet kon zitten, liggen en volgen aan een losse lijn, gelukkig hebben we daar al elke dag een beetje op geoefend - oef ! Die rare meneer die ons mama's en papa's bevelen gaf prees mij voor mijn voorbeeldig gedrag, mama moest er zelfs van blozen ! Hihi, ik heb weer mijn koekjes verdiend voor vandaag ! Mama zegt dat ik nu goed moet slapen, want deze namiddag staat er nog iets leuk op het programma, een wandeling met onze jongens, WOEHOE ! ze blijven zelfs eten, dan kan ik lekker lang spelen met Beau, zucht, die doet mijn hartje altijd sneller slaan....pootje van Jilly !

Inspecteur

Yep, ik ben nu inspecteur! Inspecteur van het nieuwe hek + draad. Papa en Stijn hebben dat zeer vakkundig gedaan, heb ik geconstateerd. Papa heeft dat vroeger nog zaterdags gedaan als bijverdienste! Maar nu kiest hij ervoor om op zaterdag bij ons te blijven. Zo kunnen we zaterdags lekker in de tuin rondcrossen terwijl papa allerlei klusjes opknapt. En om zeker te zijn dat hij toch niet van gedacht verandert, zorgen we ervoor dat er klusjes genoeg zijn. Zo maken wij constant putten in het oh zo mooie gazon, uhum!? Feliz loopt constant langs de draad op en af, zodat er een 'paadje' onstaat naast de draad waar geen enkel grasspriet kan overleven! Dan blijven we soms 'per ongeluk' in de draad hangen zodat die moet hersteld worden. Ikke zoek overal kleine openingen waardoor ik bij het buurmeisje geraak en dan moet papa daar ook iets op vinden! Ik kon zelfs vroeger door het vorige hekje dat er stond. Dan bevond ik mij ineens op het straatje dat achter onze tuin doorloopt en ging ik de tuinen van de buren bezoeken. Maar nu staat er dus een nieuw hek met aan weerszijden draad! En na zeer grondige inspectie moet ik vaststellen...dat ik er niet door kan!! Het zijn ietsiepietsie gaten waar zelfs nog geen muis doorkan!! En zo hoog! Jezus. Het is zelfs groter dan mama denk ik! Maar dat moet ik nog verder onderzoeken hoor. De inspectie is dus nog niet afgerond. Papa heeft vandaag zand voor het hek gegooid zodat alles gelijk ligt en we er niet onder door kunnen. Maar ook dat heb ik nog niet aan grondige controle kunnen onderwerpen. Eerst wachten totdat het mooi opdroogt en papa eventjes niet kijkt. Ik hou jullie dus op de hoogte van het onderzoek. Nu word ik echter terug verwacht op het Speelhof. Zaterdags loopt mama voor de 2e keer in de week en ik mag mee gaan supporteren met papa. Deze keer mag ik niet mee :-( Mama zegt dat ik nog te klein ben om al zo veel te crossen. Maar dat betekent dat ze het helemaal alleen moet doen! Arme mama. Maar ik zal als inspecteur alles goed in de gaten houden zodat alle omstandigheden perfect zijn voor haar. En bij het stretchen zal ik erop toezien dat ze alles goed en lang genoeg doet! Dat herinnert mij eraan: stopwatch meenemen!! En meer kan een klein vlinderhondje niet doen....Mama zei wel al dat ik haar motiveer, ze wil dan zo snel mogelijk terug zijn om mij te kunnen knuffelen! Tja, ge hebt charmes of ge hebt het niet. hihihi.
Dus ik ben ermee weg. Tot binnenkort, voor het besluit van mijn onderzoek! Het zal wel pas voor volgende week zijn want morgen mag ik naar de meisjes! En in het bijzonder, naar Jilly!!! Joepie! Jullie begrijpen wel dat ik dan geen tijd heb voor onderzoeken. Of toch die onderzoeken niet ;-)
Kleine poot

Beau

bweikes !

Hoi allemaal, ik had zonet een vies beest op m'n lijf, mama noemt 't een teek - bah, ik vond dat maar niets, dus toen mama zei even stil te zitten deed ik dat ook maar flink, zo was ik er in een mum van tijd vanaf ! Blijkbaar komen die beestjes ook wakker van dat heerlijke lentezonnetje ! Morgen nog een laatste keer spuitjes halen, en dan mag ik zondag voor 't eerst naar de puppy-les, spannend !

Houdini-copycat

Tja, wat Beau doet, moet ik ook doen, zo zit dat in mijn kleine Duitse Staande-kopje geprogrammeerd, en dus :
Papa kwam gisteren thuis van zijn werkdagje en ik Jilly zat luidkeels te roepen op mijn zusjes, ah ja, want ik zat aan de verkeerde kant van de draad, ik kon er niet meer bij, en dat heeft dus de ganse wijk geweten ! Mama kwam even later ook thuis, en toen papa het vertelde gingen zij meteen op zoek naar het "gat", maar ze hebben niets gevonden, hihi !
Mama heeft dan toch maar een extra draadje voor de afsluiting gezet, en vandaag ben ik heel braaf bij mijn zusjes gebleven. Niet omwille van die draad hoor, neenee, ik blijf liever bij hen, punt !
Ik heb aan mama verteld dat Beau zo al mag leren crossen, maar mama zegt dat het voor mij nog iets te vroeg is. Mijn botten moeten nog veel groeien, en als ik nu al teveel zou lopen zal ik later pijn krijgen, en dat wil ik natuurlijk niet ! Maar ik heb zoveeeeeel energie ! Als troost mocht ik even Loys haar oude "soutien " (zo noemt mama haar tuigje dus...) aandoen, die kan je zo klein maken dat zelfs ik erin pas, enne, ik vond dat best wel leuk, zo'ne soutien !
Ik heb gisteren ook even Luca uitgepoot toen die voor 10 km voor mama mocht hangen. Blijkbaar heeft ze de laatste 8.5km heel erg goed gewerkt, enkel in het begin deed ze een beetje raar...
Allez, ik kijk al uit naar het weekend, dan heeft mama terug meer tijd voor ons, want ze moet niet werken ! joehoe, naar 't schijnt staat er een date met Beau op het programma !

Beginnersloopje

Hey vriendjes! Vandaag ben ik met mama gaan lopen. Ze is al voordien een keertje met mij gaan lopen maar na ons weekend in Genk, had ze last van haar rechterknie. Hetzelfde als aan de linker (= geopereerde) knie dus mama wist wat er te doen stond: rusten. Dus was het al een tijdje geleden voor mij. Ik hoopte maar dat ik nog wist hoe het moest. En mama hoopte dat haar knie het zou uithouden! We waren dus allebei een beetje onzeker.
En dan komt 'Superpapa' een handje helpen: I am here to save the day!! Of zoiets ;-)
Hij ging mee als morele steun en ging met alle drie de grote broers een toerke van 2,5km lopen.
Allereerst was Emco aan de beurt. Dus wij met ons vieren de finse piste op. Emco en papa vlogen er vandoor! Ik wou de achtervolging inzetten maar mama ging de andere kant op. Ze was vastberaden om het gezonde verstand te laten zegevieren en dus ging ze haar spieren stretchen. Dat doet ze wel graag veronderstel ik want die doet dat serieus veel hoor. Ik heb dan maar de tijd genomen om een plasje te doen. Blijkbaar is het belangrijk dat je dat vóór het lopen doet. Papa en mama zeggen dat toch altijd tegen Feliz!? En ik heb de eendjes bewonderd. Fascinerende beesten! We hebben papa en Emco dan nog aangemoedigd voor de laatste honderd meters en toen werd Gunar 'ingespannen'. Mama vroeg of ze aub de andere richting konden oplopen zodat wij in hun spoor konden lopen. Wij gingen immers voor het rondje van 1,5km en die loopt op het einde een groot stuk samen met die van 2,5km. Dus moesten ze in tegengestelde richting vertrekken. Geen probleem voor Gunar, die loopt overal even snel en weg waren ze. En eindelijk mocht ik ook mee. De eerste 300m was mijne 'telefoondraad' uitgerokken. Er was geen enkel spiraal meer te bespeuren! En mama was euforisch: goed zo, ja!, vooruit! Het ging volgens mij héél snel maar Gunar en papa waren vlug uit het zicht verdwenen. Ja, wat wilt ge: mama kon niet mee, pfff.
Aan de speeltuin was ik dan het noorden kwijt. Ik hoorde héél veel geluidjes en dacht dat we al aan de finish waren want dat heb ik op de cross al gezien. Maar mama zei dat het nog wel ietsje verder was. Dus ik terug weg. Soms een beetje naast mama want het was al warm hoor, om dan een sprintje te doen en terug mooi voorop te lopen. Ik ben zeer flink geweest want ik ben nergens gestopt! Constant voor of naast mama gelopen. En naast was gewoon om eventjes op adem te komen, ik ben nog maar 6,5 maanden he! Het laatste stukje liepen we dan parallel met papa en Gunar. Weliswaar gescheiden door een groot stuk weide en vijver maar we konden ze perfect zien van op afstand. Mama heeft zelfs op Gunar geroepen. En dan hebben we samen nog een eindspurtje gedaan zodat we allemaal tesamen aan de aankomst waren. 8min40 hebben we gelopen! Dat is rapper dan 10km/uur en op die finse piste is dat super gelopen zei mama! Ze zei zelfs dat ik de beste ga worden ten huize Loix-Thierie maar papa was toch niet echt akkoord ;-)
Dan moest Feliz ook nog zijn toerke doen dus waren mama en ik al een beetje verder gaan staan om te...hoe raad je het: te stretchen! Ze heeft mij ook eventjes in de vijver gezet om af te koelen en een beetje te drinken. Dan was het wachten op Feliz, mijn grote vriend! Toen hij ons zag en hoorde ging zijn snelheid de hoogte in! Volgens papa was het onderweg minder goed want daar is het héél smallekes en veel geurtjes dus was hij veel gestopt. Ik heb daar nog geen last van! Ik plas nog gelijk de meisjes. We hebben Feliz dan ook maar in de vijver laten plonsen en dan nog samen de eindmeters gelopen. En ik heb dan aan papa kunnen laten zien hoe goed ik al kan crossen: oren plat naar achteren en maar trekken! En vooral: nergens stoppen, blijven gaan! Jaja, ik weet al hoe het moet hoor. En als beloning mag ik in de toekomst op de crossen de fun aflopen met mama voor de wedstrijd. Dan kan iedereen zien hoe flink ik al kan crossen!
Oh ja, en mama heeft niks gevoeld in de knie dus kan ik binnenkort misschien nog eens mee voor een toerke! Maar nu ga ik een beetje slapen... Het is best wel vermoeiend zo crossen! Vooral als de loper 7x meer weegt dan de hond!???
Daaaaaag

kleine poot

Beau

Houdini

Ik ben dus weer een bijnaam rijker! En zoals jullie kunnen vermoeden heeft het met ontsnappen te maken. Laat mij bij het begin beginnen.
Wij hebben een buurhondje: Lulu, een keeshondje. Spierwit, zoals mij! Als je mijn vlekjes niet meerekent natuurlijk. Ze wil altijd bij ons komen spelen want zij heeft geen broers of zussen. En om dat duidelijk te maken aan haar baasjes zit ze bijna constant te keffen. Maar die snappen haar niet. Dus ben ik door de draad gekropen om hen te gaan vragen of Lulu eens bij ons mocht komen spelen. Maar mij begrepen ze ook niet en ze zetten mij prompt terug over de draad! Ik laat mij natuurlijk niet gemakkelijk afschepen en ben al verschillende keren langs geweest om mijn verzoek duidelijk te maken. Telkens zonder gevolg. :-(
Nu hadden de baasjes al enkele keren tegen papa en mama gezegd dat ik 'ontsnap' uit onze tuin en heeft mijn papa 'kiekendraad' geplaatst. Ten eerste, ontsnap ik niet, ik wil gewoon met Lulu spelen. En ten tweede, ik ben geen kieken ook al zegt mama soms dat ik een 'kiekenborst' heb maar dan in de lieve zin natuurlijk. Resultaat: ik kan niet meer bij Lulu gaan en zij mag ook niet tot bij ons komen want die baasjes horen blijkbaar niet goed!!
Ik moet eerlijk toegeven: ik was een beetje droevig. Tot een kwartier geleden: mama kwam thuis en dan gaat altijd de deur open en mogen we mee naar boven gaan, naar ons hondenparadijs zoals tante Elke het noemt. En de paashaas was geweest!! De trap lag vol met pluchen beesten. En we mochten er elk eentje uitkiezen. Broer Gunar heeft voor mij eentje naar boven gebracht want met mijn kleine pootjes zou ik nog verongelukken. En ik heb nog kunnen foefelen want uiteindelijk heb ik er twee: een wasbeer en een hondje. Als ge zo klein zijt, krijgt ge toch al ietske meer gedaan. En het helpt als je héél lief kijkt.
Kleine poot,
Beau.

kilootjes Jilly

Gisteren heb ik de magische grens bereikt van 10kg op de weegschaal, mama zegt dat dit waarschijnlijk nog bijna gaat drievoudigen - ik wordt groot, sterk en liefst ook snel want ik probeer nu al mijn zusjes bij te houden op de wandeling, maar die schieten er altijd vandoor gelijk een pijl uit een boog ! zondag zie ik jullie allemaal terug op de GPB, wie gaat er nog ?