De foto's zeggen eigenlijk alles: ik heb gezwommen dat het een lust was en gelopen alsof mijn leven ervan afhing!
Het begon allemaal al op zaterdag toen papa thuiskwam van te gaan fietsen met nonkel Dirk. Op dat moment belde tante Elke met de mededeling dat ze in Oudenaarde al gingen beginnen aan het aperitief. Dus wij allemaal vliegensvlug de auto in en weg waren we. Geen file onderweg dus 1u20 later stonden we op de camping. Mama begon de nieuwe tent op te stellen (chique dinges trouwens), papa ontfermde zich over het vlees op de BBQ en ik, ik mocht spelen met mijn meisje Jilly! Want hoe groot ze ook wordt, ze blijft voor mij de allerliefste en allerleukste!
Na de BBQ zijn we dan nog tot aan het water gewandeld en hebben we allemaal samen een leuk terrasje gedaan. En toen was het tijd om te gaan slapen.
Emco en ik waren al gewend om in de tent te slapen maar Gunar en Feliz hebben zich ook voorbeeldig gedragen! We zijn alle vier als een blok in slaap gevallen om de drukke dag die voor de boeg stond zonder problemen aan te kunnen. Mama daarentegen is nog ettelijke uurkes wakker gebleven om naar de muziek van de bierfeesten te luisteren!
Zoals altijd, moet grote broer Emco 's morgens héél vroeg plassen, waarschijnlijk van in de buitenlucht te slapen. Dus wij allemaal naar buiten en we hebben dan ook maar ineens ons ontbijt gekregen. We mochten nadien nog efkes rusten in de tent. Toen alle kampeerders wakker bleken te zijn, is papa met Gunar vertrokken voor een toerke rond de vijver. Gunar is een schrikscheet en deed dus niet mee aan de survival. Papa dacht het nog koel te houden maar al van 's morgens vroeg was het heet rond de Donkvijver! Dat beloofde voor ons...
Zoals altijd, moet grote broer Emco 's morgens héél vroeg plassen, waarschijnlijk van in de buitenlucht te slapen. Dus wij allemaal naar buiten en we hebben dan ook maar ineens ons ontbijt gekregen. We mochten nadien nog efkes rusten in de tent. Toen alle kampeerders wakker bleken te zijn, is papa met Gunar vertrokken voor een toerke rond de vijver. Gunar is een schrikscheet en deed dus niet mee aan de survival. Papa dacht het nog koel te houden maar al van 's morgens vroeg was het heet rond de Donkvijver! Dat beloofde voor ons...
Terwijl de mensen aan het ontbijten waren, mocht ik al spelen met Jilly! Oh zo leuk toch!! Mama dacht dat ik nadien wel bekaf zou zijn en dat we het parcours gingen afwandelen. Maar ik had een verassing voor mama. Eéntje die ze in haar stoutste dromen niet had durven dromen!
Door de verstuikte enkel van mama, had zij forfait moeten geven met Feliz en mocht ik met nr 3 van start gaan achter tante Elke met Emco. Feliz had dan mijn nummer overgenomen (171) om nog eens met tante Elke mee te doen. Een geluk dat wij zo een sportieve tante hebben!!
Om 11u45 was het zover: Emco zijn harnas aan en ik mijn harnas aan. Nog eventjes pootje baden in de vijver en het wordt bijna traditie in Oudenaarde: iemand komt op zijn poep terecht door Emco zijn enthousiasme! :-)
En tante Elke is al even enthousiast want ze waren zo vlug weg dat ze al voorbij de eerste proef waren! Mama riep dat ze terug moesten komen en ik blafte naar Emco dat hij al te ver was. Oef, ze hadden ons gehoord en konden toch hun eerste proef afwerken. Ondertussen mochten wij ook al starten en deden we de eerste proef zij aan zij. Mama was ietsje trager dan tante Elke om van de grond te komen (ik ben even rap als Emco hoor!) en we moesten dus de achtervolging inzetten. Proef 2 liet niet lang op zich wachten en die namen wij zonder problemen zodat we weer kort op Emco kwamen die meer oog had voor mama dan voor de balken... Maar daarna waren ze weg! We zijn hen nog 1 keer gekruist in de tunnel maar voor de rest stond ik er alleen voor. Maar ik heb mijn best gedaan! Beter nog, mama stond gewoon perplex. Hier had ze zich niet aan verwacht! Ik heb getrokken, gewerkt, gesprongen, veel gezwommen en nog veel meer. Mama haar tong hing op de grond (tja, ze moet maar vroeger gaan slapen) maar ik gaf niet op! Na elke proef schoot ik weer in gang: oren plat naar achter en vooruit!! We hebben maar 3 duo's moeten laten passeren. Schitterende prestatie zei mama en de uitslag bevestigde haar vermoeden: we werden 17de bij de vrouwen. Als jongste hondje (bijna 10 maanden) en als allereerste crosservaring kan dat zeker tellen. Mama heeft beloofd om een beetje meer te trainen want ik kan niet alles alleen he. Dus dat komt zeker goed in de toekomst.
Maar wat wil je met die drie broers van mij? Emco behaalde brons en Feliz behaalde zilver! Ik heb dus een goede leerschool gehad.
De volgende cross is Poeke, daar mag ik mijn debuut maken op de fun. Mijn eerste run zal plaats vinden in Stevoort. Ik kijk er alvast naar uit!
Maar nu ga ik het beetje kalmpjes aan doen. Gisteren was het dus D-day en hebben ze mij gecastreerd...Ik ben er nog een beetje slapjes van en slaap nog veel. Maar ik droom dan van de superleuke ervaring zondag samen met mama en ik weet dan dat ik snel beter zal worden. En dan vliegen we er weer in!
Tot binnenkort allemaal!!!
Kleine poot
Beau
PS: een hele dikke merci aan de fotograven van dienst: Jan, Stefaan, Nicky en Carla!!
