Vandaag ben ik met grote broer Nilson naar zee geweest, baasje wou eens testen of ik in zee zou durven en had Nilson mee genomen voor het geval ik er niet in durfde. Nilson is namelijk een echte waterrat. Maar wat had ze nu gedacht, ik heb toch geen schrik van een beetje water zeker? Ik ben er metteen ingelopen alsof ik al jaren in zee ga en niet zomaar een beetje met mijn pootjes plonsen erin hé. Neeneen, metteen volledig zo ver of ik kon erin tot halverwege mijn buikje (de flexileiband was namelijk niet langer en baasje wou niet mee de zee in, pfff flauw van haar vind ik). En er was behoorlijk wat volk op het strand en er stonden veel redders dus mochten we niet los :(
Maar dan zijn we nog naar de duinen gewees achter het strand waar we toch eventjes los mochten van baasje. En nu ik al een beetje begin te snappen wat 'blijven' betekend, kon baasje deze mooie foto maken van ons 2 samen. Zie ik er nu niet intelligent uit op deze foto? Ja toch hé ;p
Dat was dikke fun daar in die duinen, racen tegen grote broer, de bergen opklauteren. En in de duinen waren tenminste geen van die rare vliegende gekleurde dingen in de lucht zoals op het strand. Nilson leerde me dat dat vliegers waren, maar die maken zo'n raar geluid, ik vond die toch maar een beetje raar en heb ze eens goed bekeken. Ik wilde er eentje proberen te pakken om van dichterbij te bekijken, maar kon er net niet bij, spijtig.
Het was zo plezant dat de tijd voorbijvloog en we helaas al terug afscheid moesten nemen van de zee, maar baasje heeft beloofd nog eens terug te komen als er minder volk is en geen boze redders meer op het strand staan en dan mag ik eens tonen of ik ook durf zwemmen in zee, spannend.Ondertussen oefen ik de hondenzwemslag al wat op het droge.
Dus tot in Lilse Bergen vriendjes, ik kan niet wachten om jullie eindelijk eens te ontmoeten!
Groetjes Moss
